Ook aan het uitkijken naar de Amerikaanse verkiezingen?

 

Ook aan het uitkijken naar de Amerikaanse verkiezingen?

http://www.nationalisme.info/

Ook aan het uitkijken naar de Amerikaanse verkiezingen? Zonder enige twijfel zijn deze de meest ‘gehypede’ ooit, zowel in de VSA als hier. Nu, genoeg van onze kant hebben hier al hun oordeel over gegeven, en die waren zeer uiteenlopend. Het VB schaart zich achter de republikeinen (diepe, diepe zucht), Tim Mudde gelooft dat Obama de mensen zal wakker maken en kiest (als nationaal-anarchist) vooral de kant van de Native Americans, en (eerlijke) paleoconservatieven in onze middens zijn inmiddels al gewend aan ‘Third Party Candidates’ te verdedigen, met in dit geval Chuck Baldwin als de meest conservatieve.

Het is natuurlijk treffend dat zoveel van ons zich bekommeren om de VSA en hun keus uitbrengen, maar even stil staan en nadenken over de VSA zelf is nog niet gebeurd. Willen we een oordeel over een land scheppen, dan moeten we toch weten over wat voor land we het hebben?

Nu, voordat ik bij jaar nul begin, over de VSA bestaan tonnen mythen die als haast vanzelfsprekend worden aangenomen vandaag. Ik volg deze ‘facts & trivia’ graag omdat de hypocrisie en leugens waar de Amerikanen mee te maken krijgen zo flagrant zijn dat je alles voor mogelijk zal houden. Daarom dat praktijken als slavernij, lynchpartijen, ‘Civil Rights’ etc. overschat worden of een verkeerde invulling hebben bij velen en daarom dat ik sowieso iedereen die een eerlijk oordeel over de VSA wil vormen aan wil raden de waarheid achter deze zaken eens te onderzoeken in plaats mee te gaan in de massastroom. Voor een vraag en antwoord ben ik altijd te bereiken alleszins.

Kolonistenmentaliteit

Jaar nul dus. De VSA is opgericht door Europese kolonialisten welke de Britten, gevolgd door de andere Europese Rijken, buiten schopten. De VSA werd onder het doopvont gehouden met de ‘Declaration of Independence’ en de ‘Bill of Rights’. De eerste zaken waar de VSA wetten over zou uitschrijven, en dit is al weinig geweten, waren bedoeld om het Europees karakter van de VSA te beschermen. Men zegt wel eens dat de VSA een migrantenland is, en dat klopt maar half eigenlijk. Om te beginnen is de VSA in feite van de ‘Native Americans’ (sommige theorieën over de eerste bewoners buiten beschouwing gelaten), maar aangezien zij nog maar 0,4% van de populatie uitmaken is de notie de volledige VSA terug te geven bijna net zo absurd als onrealistisch. Al neemt dat niet weg dat deze groep welzeker rechten heeft die we moeten verdedigen.

Ten tweede is de VSA een kolonistenland. Het was gekoloniseerd en grootgebracht door Europeanen en het kreeg dus een Europees karakter. Daarom dat bij die eerste wetten een immigratiewet zat die de immigratiestromen trachtte te beperken tot Europeanen. Toen de VSA haar onafhankelijkheid uitriep was het gros van het land nog wilder dan een oerwoud, dus viel er nog behoorlijk wat gekoloniseerd te worden, vandaar de nood aan meer Europeanen. Amerika is dus groot gebracht met een Europese kolonisatie mentaliteit, en niet een immigratiementaliteit zoals sommigen graag poneren. Een Europees Amerika is hetzelfde als een Europees Zuid-Afrika, als we dat laatste verdedigen mogen we dat ook voor dat eerste doen.

Dit is alleszins belangrijk om te onthouden, zonder de historische context kunnen we immers niet weten wat we van een land moeten denken. Spoelen we even door.

Het keerpunt

Tot tenminste ergens in het midden van de eerste helft van de 20ste eeuw zou de VSA quasi onveranderd blijven in haar mentaliteit. De Amerikaanse Burgeroorlog moet niet als een eerste teken van verdraagzaamheid en multicultuur gezien worden, het was een die over de economische belangen van het Noorden in het Zuiden ging. Het Zuiden had grondstoffen, het Noorden had ze nodig en het Zuiden wilde afscheiden, dat kon natuurlijk niet. Slavernij was destijds al hopeloos uit de mode over heel de wereld, niet vanuit een warm humanitair gevoel, maar gewoon wegens een negatieve kosten-baten analyse. President Lincoln, de grote bevrijder, zijn eigen woorden: “I am not, nor ever have been in favor of bringing about in any way the social and political equality of the white and black races.” Ziehier ook de waarschuwing die ik in het begin gaf, er bestaan zoveel mythen over de VSA dat erover schrijven, praten en denken zonder de waarheid over sommige zaken te weten niet zou mogen.

Dus waar kwam het keerpunt? Als je het mij vraagt, oktober 1929, met ‘The Great Depression’. Dit bracht de macht de facto in handen van een groep kapitaalkrachtigen die zich verzamelden in bankconcerns welke dankzij de oorlogsindustrie in de aanloop naar en tijdens Wereldoorlog Twee een fenomenaal vermogen verworven. Dit kliekje zou voortaan de evolutie van de VSA kunnen bespelen door het financieren van wat hen aanstond. Zo werd Europa, na ze eerst zelf plat te bombarderen, heropgebouwd met dat geld, het zogeheten ‘Marshall Plan’ wat, zoals we nu ondertussen wel weten, het Trojaanse Paard was voor de Amerikanisering van Europa. Zo werden vervolgens ook de ‘Civil Rights Movement’ (eigenlijk juist het tegenovergestelde van wat de naam zegt) en de Mei’68 liberaliseringen door diezelfde groep financiële magnaten ondersteund. Naast de creatie en totale ontwrichting van het Westen, heeft deze groep ook nog eens sterke banden met zionistisch Israel. Dit valt niet tegen te spreken, zelfs al is die zionistische invloed tanende op dit moment.

Maar nu wil ik niet te ver afdwalen, hoe interessant dit ook mag zijn, het onderwerp van discussie hier is de huidige VSA en het standpunt dat wij als nationalisten daar tegenover zouden moeten nemen.

Financial Democracy

Waar de VSA vandaag mee zit is eigenlijk een ‘Financial Democracy’. Er is democratie, maar alle kandidaten worden naar voren geschoven door de financiële groep. Wie hier niet mee akkoord gaat, en dus deze groep haar belangen wil vertegenwoordigen, zal ook nooit een kans maken. Deze financiële groep ondersteunt rechtstreeks de kandidaten, zoals we vandaag kunnen zien bij Goldman-Sachs, welke 600.000 USD voor Obama en 200.000 USD voor McCain overheeft. Van de 20 topfinanciers van Obama’s campagne zijn bovendien 15 Wall Street! Maar deze groep heeft de afgelopen decennia ook het een en ander op poten gezet dat de rest van hun belangen vertegenwoordigt. Alle 5 de grote mediaconcerns (en mediaconcerns hebben nood aan een gigantisch kapitaal) zijn hiervan afkomstig, van objectieve verslaggeving hoeven we dus al niet te spreken. De meest doorslaggevende lobbygroep in de VSA is dan nog eens de zionistische AIPAC, niet de olielobby’s zoals wij graag verteld worden.

Hoe dan ook, met zulke machtshebbers is de VSA op een paar decennia zo grondig veranderd dat we niet meer van het oude Europees kolonistenkarakter kunnen spreken. Deze voelen zich niet verbonden met, en zijn vaak niet eens afkomstig van, de oude kolonisten en hebben in tegendeel zowat alles gedaan wat mogelijk was om de Amerikaanse samenleving te ontwrichten (en Europa daarin mee te trekken overigens). Hun belangen zijn niet die van de Amerikanen, laat staat Euro-Amerikanen.

Niet voor niets heb ik altijd een behoorlijk anti-Amerikaans discours gevolgd, tot ik afgelopen zomer door een Amerikaan die zich hier zelf bewust van is daarin enigszins getemperd werd. De VSA telt, op een bevolking van 280 miljoen (plus naar schatting 20 miljoen illegalen), nog altijd 220 miljoen Europeanen, en we moeten ze dus niet afschrijven als het grote kwaad gewoon wegens wie er de plak zwaait.

De hamvraag wordt nu: wat te denken van deze samenstelling? Dat we de Amerikaanse mengpot identiteit moeten verwerpen staat buiten kijf, de Europese Amerikaan leeft ofwel in een MTV-sprookje ofwel in de rurale gemeenschap waar de Europese identiteit bewaard blijft zolang ‘Affirmative Action’ hier niets tegen komt doen. De niet-Europese Amerikaan speelt dan weer graag de hoofdrol in dit MTV-sprookje met rap en meer van dat fraais, en/of grijpt terug naar haar Afrikaanse (of andere) wortels.

Willen we dat alle Amerikanen teruggrijpen naar hun wortels, dan zal het ervan afhangen of de VSA integraal terug moet gaan naar de identiteit van haar grondleggers, dan wel verdeeld moet worden tussen de verschillende etnische groepen. We kunnen ons in dit licht afvragen, willen de niet-Europese Amerikanen wel meegaan in een Europees-Amerikaanse identiteit zoals vooropgesteld door bijvoorbeeld de Constitution Party? We kunnen ons ook afvragen, willen de Euro-Amerikanen wel meegaan in de segregatie zoals vooropgesteld door bijvoorbeeld Nation of Islam? Kan een groep misschien geremigreerd worden? Is dat eerlijk? Is dat wenselijk?

Naar mijn oordeel moeten de Amerikanen (Afro-, Euro- of wat dan ook o-) hier zelf over beslissen. Dus komen we tot de volgende logische vraag: Hoe kan ervoor gezorgd worden dat de Amerikanen in een situatie komen dat zij zelf kunnen beslissen over hun lot?

Voor dit standpunt te kunnen verdedigen dienen we elke ontwrichting en polarisering binnen de huidige VSA toejuichen. Wat de presidentsverkiezingen betreft zou ik willen voorstellen als Europeanen voortaan zoveel mogelijk accenten te leggen op ‘Third Party Candidates’ en noch een Obama, noch een McCain te kiezen, in het uiterste geval nog net te hopen op de meest polariserende en ontwrichtende van de twee. In dit geval valt mijn keus op Obama, McCain zal de massa alleen verder in slaap zingen. Met Obama zal, eens men door heeft dat van die ‘Change’ weinig in huis komt, duidelijk worden dat de schuld niet gezocht moet worden bij de oliesector of bij terroristen. Door een proces van eliminatie zal de massa met de neus op de feiten gedrukt worden: De VSA leeft in een financiële democratie, bestuurd door een zionistische, volksvreemde elite die het volk keer op keer besteelt en bedriegt via zowel democraten als republikeinen.

Conclusie

Ik voorspel dat we de komende jaren kunnen uitkijken naar de opkomst van waardige Euro-Amerikaanse groepen en vertegenwoordigers zoals ‘American Renaissance’ (niet dat ik per se met deze groep akkoord ga).

Ik hoop daarbij op het einde van reactionaire groepjes als de KKK, dat in de plaats intelligente Euro-Amerikanen een grassroot beweging beginnen met lokale postjes van de republicraten te veroveren en een tegenhanger voor de NAACP oprichten. Ook hoop ik op de groei van groepen als ‘Nation of Islam’ (niet dat ik per se met deze groep akkoord ga) voor Afrikanen of ‘Jews against Israel’ voor Joden.

Ik kijk ten slotte uit naar het einde van een tijdperk en een mokerslag in het zelfvoldane gezicht van figuren als Francis Fukuyama.

Nee, de geschiedenis heeft haar eindpunt nog lang niet bereikt, niet hier en zeker niet in de VSA.

Ook aan het uitkijken naar de Amerikaanse verkiezingen?


Metamilitant
Nationaal Censor